Prolog

Wielka Sala. Śniadanie. Jak co dzień. Hermiona była szczęśliwa. Voldemort nie żyje. Chociaż jak  może nie żyć skoro nie był do końca człowiekiem...?W każdym razie już go nie ma.  Siódmy rok nauki. Chociaż tak naprawdę ósmy. Czemu? Bo Hermiona, Ron i Harry rok temu zamiast iść do Hogwartu, wyruszyli na poszukiwanie horkruksów. Znaleźli je. Pokonali go. A teraz? Większość osób z jej rocznika postanowiło dokończyć szkołe, bo przez wojnę nie dokończyli roku. Nawet bliźniacy postanowili w końcu ukończyć Hogwart. Porzucili szkole jak byli na siódmym roku, a teraz nie było żadnych obaw, interes szedł im idealnie, więc dali sklep pod opiekę Lee Jordana. Teraz powtarzali klasę Ron, Harry, Hermiona, Dean, Neville i paru innych gryfonów, większość krukonów i puchonów... I paru ślizgonów. W tym: Pansy Parkinson, Blaise... I Draco. Draco Malfoy. Na początku września ślizgoni byli tacy jak zawsze; wredni i okrutni. Zachowywali się jakby nic się nie stało. Żadnej wojny. Może dlatego że ich rodzice w większości śmierciożercy nie mieli już przywódcy, a oni wszyscy zachowywali się zawsze. Tego październikowego ranka wleciała chmara sów. Rzucały swoim właścicielom listy, paczki, gazety. Gryfonka dostała prenumeratę Proroka i list od matki i ojca .List zostawiła sobie na później. Wzięła do ręki Proroka i zaczęła czytać. Na pierwszej stronie było umieszczone zdjęcie a pod nim wielką czcionką było napisane:

LUCJUSZ I NARCYZA MALFOY NIE ŻYJĄ. AURORZY ZNALEŹLI CIAŁA W MALFOY MANOR.

 

 Znani byli śmierciżercy oraz szanowani czarodzieje czystej krwi nie żyją. Nie znany jak dotąd sprawcy ale jest prowadzone dokładne śledztwo...

 

 

Spojrzała na Malfoy'a. Teraz patrzyła już na niego prawie cała szkoła. Na jego twarzy malowało się wiele emocji; zaskoczenie, nienawiść, strach, bezradność... Samotność? Tak, chyba tak. Pierwszy raz zobaczyła na jego twarzy wiele emocji, a przecież on zawsze miał kamienną twarz. A teraz... Teraz był sam. Nie miał rodziców. Chociaż byli śmierciożercami, nie trafili do Azkabanu. Uniewinnieni. Ale przecież nie było już Czarnego Pana, więc kto ich zabił....? Z tego wszystkiego zapomniała przez chwilę że jest jej wrogiem, zapomniała o śniadaniu, zapomniała o liście od rodziców. Wtedy jeszcze nie widziała że ten dzień prawdopodobnie zmieni jej całe życie...